Eenzaamheid, die niet zo afwijkende staat die veel mensen blijven vermijden door zich ergens aan vast te klampen, wat soms opofferingen vereist om iemand vrijer maar ook ellendig te worden. Gabo wist het, ook Murakami of Hesse, auteurs die deze bekeerden 7 boeken voor eenzame zielen in onofficiële handleidingen om een ​​toestand van de ziel te begrijpen die zowel natuurlijk als ondergewaardeerd is.
Honderd jaar eenzaamheid, door Gabriel GarcÃa Márquez
Velen van ons waarderen dat de oorspronkelijke titel van het huis werd vervangen door de naam waarmee iedereen vandaag weet welke een van is de grote Spaanse romans van onze tijd. Omdat eenzaamheid, ondanks hoeveel kinderen met soortgelijke namen je hebt en de geest van je man die in de regen ronddwaalt, er altijd was voor Ursula Iguarán, de meest discrete heldin van die magische en existentiële literatuur die Gabriel GarcÃa Márquez belichaamd in zijn werk uit 1967.
The Steppe Wolf, door Herman Hesse
Als een product van de spirituele crisis die de Duitse auteur Herman Hesse in de jaren twintig doormaakte, werd The Steppe Wolf het vlees van verkeerde interpretaties en tegelijkertijd een nieuwe Bijbel voor elke transcendentale lezer die het portret van een man waardeerde. ., Harry Haller, verscheurd tussen een ontmenselijkt systeem en een precair leven. Voor het nageslacht is er een spoor van goud en zinnen als «de eenzaamheid was koud, het is waar, maar het was ook kalm, heerlijk kalm en groots, zoals de kalme koude ruimte waarin de sterren bewegen".
Bridget Jones's Diary door Helen Fielding
Van de wilde mannen van de jaren 20 die door de eenzame straten zwerven, gaan we over op vrouwen die, ondanks een baan, een huis en een goed salaris, nog steeds het slachtoffer zijn van het eeuwige cliché dat alleenstaanden in de dertig als playboys en volwassen vrouwen beschouwt net zo. . . spinsters. Degene die een van de feministische romans meest invloedrijke van de eeuwwisseling, het werk van Fielding, voortkomend uit verschillende columns geschreven door de auteur zelf voor de krant The Independent, diende niet alleen om meer te verenigen met de dertigjarigen van het Westen, maar om ons te laten zien hoe hilarisch het kan zijn Renee Zellweger in zijn verfilming. Een van de beste boeken voor eenzame zielen die om jezelf willen lachen. Voor eens en altijd.
De oude man en de zee, door Ernest Hemingway
Jij, ik, de buurman. . . elke persoon heeft een doel in het leven, of het nu meer of minder ambitieus is, maar. . . Wat als die doeleinden nooit worden vervuld? Accepteren we mislukking? Of zijn we nog op zoek naar de mogelijkheid om de wereld te laten zien wat we waard zijn? Dit was min of meer het probleem van Santiago, de belangrijkste visser in het beroemde werk van Hemingway dat in 1952 werd gepubliceerd. Het verhaal van een oude man die de wateren van de Golf van Mexico binnenging om een ​​vis te vangen die zo groot was dat hij degenen kon verblinden die hem altijd als een mislukking zagen, werd het perfecte excuus om de eeuwige strijd van de mens tegen de natuur te vertellen. . . en zijn eigen demonen.
Madame Bovary, door Gustave Flaubert
Ze zeggen dat je alleen voelen omringd door mensen erger is dan het zonder iemand te doen, en daarom werd de hoofdrolspeler in het werk van de perfectionist Flaubert altijd verkeerd begrepen. Omdat deze rijke vrouw, getrouwd met een liefhebbende dokter en een mooie dochter, reden had om ongelukkig te zijn? Flauberts werk verkent deze onvrede, die van een wereld die bezwijkt aan sociale conditionering en in veel gevallen oude dromen opoffert, iets dat misschien niet zo veel is veranderd als men in de XNUMXste eeuw zou verwachten.
The Catcher in the Rye, door JD Salinger
Destijds controversieel vanwege zijn grof taalgebruik en de constante verwijzingen naar alcohol of prostitutie, de beroemdste roman van de Amerikaanse Salinger is een analyse van de rebellie van adolescenten tegen het systeem, de normen, de gezinsopvattingen of de opvoeding zelf door de ogen van de hoofdrolspeler, Holden Caulfield, die jonge man van 16 die zich niet aan een prostituee durfde over te geven en die de wereld als "vals" beschouwde.
Tokio blues, door Haruki Murakami
Het was mijn kennismaking met Murakami, en als zodanig heb ik hele goede herinneringen. Want ondanks dat het een eenvoudig verhaal lijkt, is Tokio Blues ook complex, het perfecte portret van een verwarde jeugd belichaamd door de karakters van de eenzame Toru en Naoko, de ex-vriendin van zijn overleden beste vriend. Op de pagina's van het werk ook wel bekend als Norwegian Wood, in verwijzing naar het nummer van The Beatles, Murakami vertelt het verhaal van personages die ondergedompeld zijn in hun eigen universum en hun onvermogen om ze allemaal op een gegeven moment samen te laten vallen.
deze 7 boeken voor eenzame zielen Ze zullen perfecte bondgenoten worden voor die reflecties, existentiële crises en eenzame middagen waarin het, in plaats van het meest tegenstrijdige gevoel in de wereld te vrezen, gaat over het accepteren ervan, over erop leunen om onze beste versie te kennen.
Welke boeken voor eenzame zielen zou je toevoegen?