La Cadena SER blaast "Roodkapje in Manhattan" nieuw leven in als een geweldig kerstverhaal. en transformeert het in een lange audiofictie die deze feestdagen in heel Spanje te horen zal zijn. De roman van Carmen Martín Gaite, inmiddels een hedendaagse klassieker, dient als basis voor de traditionele SER Kerstliedeen ruimte die al jarenlang literatuur, performance en geluidsontwerp combineert.
Deze keer zet het station in op een radiobewerking door schrijfster Esther García Llovet, wat het universum van het boek overbrengt naar een geluidssequentie opname Ontworpen om in één keer te beluisteren, bij voorkeur met een koptelefoon en zonder onderbrekingen. De première staat gepland voor... 25 december om 12 uur live op de radio, met een speciale herhaling op 6 januari om 18 uur en de daaropvolgende beschikbaarheid in SER Podcast en op alle belangrijke audioplatformen.
Het SER-kerstlied: radiotraditie en eerbetoon aan Martín Gaite
Sinds 2013 heeft A Christmas Carol zich gevestigd als een van de reguliere afspraken uit het kerstprogramma van Cadena SER in Spanje. Elk jaar wordt een literaire tekst gekozen als referentie. maak er een fictief verhaal van. Dat brengt fantastische verhalen naar nieuwe generaties luisteraars, met een mix van bekende stemmen, originele scripts en zeer zorgvuldige technische uitvoering.
In deze editie maakt het netwerk gebruik van de honderdste verjaardag van de geboorte van Carmen Martín Gaite Om eer te betonen met een verhaal dat nog steeds relevant is. "Roodkapje in Manhattan", gepubliceerd in de jaren 80, is relevant gebleven dankzij de frisheid en de manier waarop het het traditionele sprookje herinterpreteert door middel van de figuur van Roodkapje. Sara AllenEen nieuwsgierig en dapper meisje dat New York City verkent.
Sira Fernández, programmadirecteur van SERHij benadrukt dat A Christmas Carol een van de projecten is waarin de zender het meest investeert, zowel qua voorbereidingstijd als qua betrokkenheid van de creatieve teams. Hij legt uit dat de keuze voor dit werk voortkomt uit de wens om om de relevantie van Martín Gaite te herbevestigen. en om een tekst te redden die, ondanks de verstreken tijd, nog steeds vol nuances zit over hoe vrijheid en identiteit worden opgebouwd in een complexe wereld.
Fernández benadrukt zelf dat dit radiovoorstel beoogt om het potentieel van audiofictie als brug tussen generaties aan te tonen.Een combinatie van een literaire klassieker met hedendaagse verteltechnieken en een productie die is ontworpen om de luisterervaring meeslepend te maken voor zowel jonge luisteraars als degenen die de originele roman al kennen.
Een bewerking van Esther García Llovet: een reis in realtime door Manhattan.
Het scenario is geschreven door Esther García Llovet, die het bronmateriaal met respect benaderde, maar ook met de wens om... De geschiedenis naar het heden brengenHun centrale idee is geweest om een een verhaal dat zich vrijwel in realtime afspeeltzodat de vertelling de luisteraar begeleidt alsof hij naast de protagonist door de straten van Manhattan wandelt.
García Llovet was, naar eigen zeggen, op zoek naar een ononderbroken reis, zonder abrupte stops, waarin de personages op natuurlijke wijze elkaars paden zouden kruisen binnen hetzelfde verhaal. Deze beslissing zorgt ervoor dat ze zich nog meer richt op Roodkapje/Sara, wat vrijwel het absolute middelpunt van de actie wordt en het gevoel versterkt dat zij degene is die observeert, interpreteert en vragen stelt over wat er om haar heen gebeurt.
De bewerking legt de nadruk op een Roodkapje is brutaal, slim en erg alert.Het beeld van de kindertijd ligt dichter bij hoe veel meisjes tegenwoordig praten en denken dan bij het beeld van de kindertijd in de jaren tachtig. De auteur maakt gebruik van de beroemde De mondelinge overlevering van Martín Gaite —die manier om gesprekken op straat, in bars en cafés vast te leggen— om ze te actualiseren en een authentieker gevoel te geven, bijna alsof een deel van Vigo, Madrid of Algeciras naar Manhattan was verhuisd.
Dit mengsel van Het landschap van New York en stemmen met herkenbare accenten. Het geeft de fictie een bijzondere textuur, bijna een culturele transplantatie: personages die bekend klinken, maar zich bewegen tussen wolkenkrabbers, gele taxi's en de drukte van de stad. García Llovet erkent dat het project respect afdwong, omdat het werk en de auteur zo vaak worden aangehaald, en ze benadert haar werk als een bewerking. “bescheiden en leuk” die probeert de essentie van het origineel niet te verliezen.
Een ander opvallend kenmerk van deze versie is het bewust loslaten van de klassieke formule van “Er was eens…”De vertelling speelt zich voortdurend af in het heden, waardoor wat Sara overkomt "nu" gebeurt. Dit versterkt het gevoel van betrokkenheid en verbondenheid met het publiek, iets wat vooral in het radioformaat effectief is.
Vrijheid, schermen en migratie: thema's die naar het heden kijken.
Naast de plot plaatsen SER en García Llovet een idee centraal in het verhaal dat zowel in de oorspronkelijke roman als in deze bewerking terugkomt: La LibertadHet verhaal vloeit voort uit een vraag die de laatste jaren aan belang heeft gewonnen: Wat betekent het nu echt om vrij te zijn in een wereld die verzadigd is met prikkels, apparaten en dringende behoeften?
Sara's reis door Manhattan brengt haar op verschillende plekken. licht, geluid, schermen en schijnbaar eindeloze mogelijkhedenHet meisje probeert te achterhalen welke beslissingen ze uit eigen initiatief neemt en welke worden gedicteerd door een systeem dat haar voortdurend aanzet tot consumeren, bewegen en reageren. Deze duizeligheid is ook terug te vinden in de figuur van haar vader, die verdwaalt in een eindeloze collectie taarten die de een na de ander probeert zonder er echt van te genieten, een metafoor voor de behoefte om alles binnen handbereik te hebben zonder er de tijd voor te nemen om ervan te genieten.
Technologie speelt een belangrijke rol in deze herinterpretatie. Je mobiele telefoon, altijd aan en in je zak.Het fungeert als symbool voor die constante verbondenheid die gemakkelijk kan worden verward met een gevoel van autonomie. Het verhaal stelt echter de vraag in hoeverre het constant in de gaten gehouden, gecontroleerd en gestimuleerd worden, gelijkstaat aan zelf kiezen.
In lijn daarmee verklaart Miss Lunatic het volgende: een van de krachtigste zinnen in het werk“Sociale media zijn een net: ze vangen je, zetten je vast en laten je nooit meer los.” Met dit beeld benadrukt het personage hoe bepaalde digitale ruimtes, die worden gepresenteerd als instrumenten voor expressie en vrijheid, structuren kunnen worden die gedrag beïnvloeden en iemands bewegingsvrijheid beperken.
De bewerking bevat ook explicietere verwijzingen naar de politieke en sociale context van de Verenigde Staten in de afgelopen jaren, zoals de Anti-immigratiecampagne gekoppeld aan het Trump-tijdperk en het klimaat van polarisatie. García Llovet gebruikt de figuur van de migreert als de nieuwe "wolf" van het verhaal.Een agent die op de loer ligt om iedereen te vervolgen die Spaans spreekt of geen verblijfsvergunning heeft, wat de reflectie verbreedt op het verlies van vrijheden in een land dat zich historisch gezien heeft gepresenteerd als een symbool van kansen.
Juffrouw Lunatic, angst en educatie in luisteren
De emotionele kern van het verhaal ligt Mevrouw Lunaticeen mysterieuze vrouw die in de roman verborgen leeft in de Het Vrijheidsbeeld overdag en zwerft 's nachts door de stad. In de SER-serie behoudt dit personage zijn raadselachtige aura, maar krijgt hij meer bekendheid als een stem die ons uitnodigt om angst te bevragen en onze ogen te openen voor de wereld.
Blanca Portillo, die de rol in deze versie speelt, heeft gezegd dat ze in het echte leven ook haar eigen "Miss Lunatic"-figuren had: sommige leraren en vooral haar moeder, die haar lieten zien dat er meerdere mogelijke paden zijn en dat iedereen moet leren zijn eigen pad te kiezen. Dit educatieve model is gebaseerd op observeren, beslissen en de consequenties aanvaarden.Dit komt tot uiting in de relatie die Miss Lunatic met Sara opbouwt.
Portillo reflecteert ook op de rol van miedo in het verhaal. Volgens hem gaat het er niet om het te onderdrukken, want "wie geen angst kent, is gek", maar om het te accepteren en ermee geconfronteerd te worden. Het verhaal suggereert dat Echt leren houdt in dat je die angst overwint.zonder je erdoor te laten verlammen, en door te ontdekken dat nieuwsgierigheid en openheid sterker kunnen zijn dan onzekerheid.
Een ander belangrijk punt dat de actrice benadrukt, is het belang van de luisteren en aandacht besteden aan de omgevingMiss Lunatic moedigt de hoofdpersoon – en daarmee ook de luisteraars – aan om om zich heen te kijken, niet zomaar af te wijzen wat anders is, en open te staan voor verrassingen. Deze uitnodiging om "je hart te openen" sluit aan bij het idee dat het zelfs in een bruisende stad als Manhattan nog steeds mogelijk is om kleine plekjes van vreugde en verbondenheid te vinden.
In die zin herstelt het hoorspel de toon van het coming-of-age-verhaal uit de roman, maar plaatst het heel duidelijk in een andere context. actuele debatten over hoe we jongens en meisjes onderwijzen in een context die verzadigd is met informatie en gekenmerkt wordt door de invloed van schermen, netwerken en verhalen over direct succes.
Een cast van herkenbare stemmen en een meeslepende geluidsomgeving.
Om dit project te lanceren, heeft Cadena SER een aantal mensen bijeengebracht een cast van artiesten die zeer bekend zijn bij het Spaanse publiek.De jonge actrice Nicole Béjar Ze neemt de rol van Sara op zich, een hoofdpersoon die een combinatie van naïviteit, durf en daadkracht vereist, terwijl Blanca Portillo Ze belichaamt de charismatische Miss Lunatic en brengt nuances van tederheid, ironie en helderheid in haar vertolking.
De cast is compleet met Luis Callejo als meneer Wolfeen wolf die heel anders is dan de klassieke schurk: Hij is geen angstaanjagende reus, maar een charmante schurk.Hij is in staat te dansen, te verleiden en de grootmoeder uit haar verstarring voor de televisie te wekken. Het personage staat dichter bij de "goede kleine wolf" dan bij de dreigende figuur uit andere verhalen, wat een vleugje humor en medeplichtigheid aan het verhaal toevoegt.
Met hen, Juan Vinuesa speelt Pedro, terwijl Pilar Bergés Ze geeft gestalte aan een serveerster met een sterke persoonlijkheid. De cast wordt uitgebreid met... Peter Casablanca zoals meneer Allen, Ana Torrent in de rol van mevrouw Allen en Anne Wagener Net als Sara's grootmoeder, waarmee een lijst compleet is van stemmen die zeer prominent aanwezig zijn in film, theater en televisie in Spanje.
Het ontwerp van fictie wordt gepresenteerd als een een ‘klankuniversum’ waarin de luisteraar volledig wordt ondergedompeld.García Llovet heeft zelf aangegeven dat, hoewel ze de scènes zonder een vastomlijnd geluid voor zich ziet, het de bedoeling van het SER-team is om met behulp van de audio een herkenbare stad te creëren: verkeer, gesprekken die elkaar kruisen, echo's van de metro, verre bouwgeluiden of muziek die uit een locatie ontsnapt.
De hele akoestische omgeving, in combinatie met de optredens, heeft als doel om Het publiek hoort het verhaal niet alleen, maar beleeft het ook.Het advies om ernaar te luisteren – koptelefoon, gemiddeld tot hoog volume, minimale afleiding – sluit precies aan bij het doel om van het kerstverhaal een meeslepende ervaring te maken, die meer lijkt op een film zonder beelden dan op een conventionele, gedramatiseerde voorlezing.
Een reis vol vrijheid, vreugde en maatschappijkritiek.
Hoewel het verhaal ongemakkelijke onderwerpen behandelt zoals verlies van vrijheden, onzekerheid of racismeDe bewerking behoudt een heldere toon en maakt een toewijding aan een mogelijk resultaat mogelijk. gelukkig eindeGeheel in de kerstsfeer van het project, wijst García Llovet erop dat in deze versie "de wolf in ons Roodkapje een goede wolf is die ons een gelukkig einde biedt", hoewel hij ons er niet aan herinnert dat de wolven van vandaag – in de vorm van immigratiediensten, haatzaaiende uitingen of controlemechanismen – "iedereen kunnen verslinden" als ze niet worden bestreden.
De auteur verdedigt de Vreugde als drijvende kracht achter elke reis.Hij begrijpt dat Sara's verhaal niet kan beginnen vanuit absolute droefheid, maar vanuit een nieuwsgierige, speelse energie die het personage in staat stelt de twijfels, eenzaamheid of moeilijkheden te overwinnen die soms gepaard gaan met het verwerven van persoonlijke vrijheid.
Tegelijkertijd benadrukt het verhaal dat Doorbrek het opgelegde ritme en verlaat het gebaande pad. Het houdt in dat je risico's moet nemen. Vrijheid wordt niet voorgesteld als een ideale, comfortabele en gegarandeerde toestand, maar als een proces waarin je fouten moet maken, ze moet corrigeren en ervan moet leren. Deze nuance vermijdt een te sentimentele boodschap en sluit aan bij de dagelijkse ervaring van veel luisteraars.
De omroep benadrukt dat dit kerstlied het volgende beoogt om rechtstreeks in contact te treden met de Europese en Spaanse realiteit.waar ook spanningen bestaan rondom immigratie, de opkomst van gepolariseerde retoriek en het debat over technologiegebruik. Door Roodkapje te plaatsen in een Manhattan dat elke grote westerse metropool zou kunnen weerspiegelen, fungeert het verhaal als een spiegel voor gedeelde zorgen aan beide zijden van de Atlantische Oceaan.
De combinatie van maatschappijkritiek, tederheid en humorSamen met het bijna filmische ritme van de gefilmde sequentie, probeert het de luisteraar mee te slepen in het avontuur, maar tegelijkertijd met een aantal vragen achter te laten: wat betekent het om vandaag te kiezen, hoe ver reikt onze autonomie en welke prijs zijn we bereid te betalen om ons werkelijk vrij te voelen?
Met deze nieuwe bewerking van "Roodkapje in Manhattan" als een SER-kerstverhaal, De Spaanse publieke omroep versterkt haar inzet voor hoorspelen. Als ruimte voor experimenten en literaire herinnering brengt het Carmen Martín Gaite terug in de openbaarheid en stelt het, vanuit een Manhattan vol licht en lawaai, een zeer actueel debat over vrijheid, angst, schermen en hoop, dat in Spanje en overal in Europa via audioplatformen te horen is.
