De schrijver uit Malaga Javier Castillo beleeft een van de moeilijkste periodes in zijn leven.In korte tijd heeft hij afscheid moeten nemen van zijn beide ouders, een dubbel verlies dat hem diep heeft geschokt en een grote impact heeft gehad op zijn publieke activiteiten als succesvol auteur.
Ondanks die emotionele klap heeft de auteur van enkele van de meest gelezen romans in Spanje van de afgelopen jaren besloten om door te gaan. Ze keren geleidelijk terug naar de normale gang van zaken tijdens hun tournee.Na diverse evenementen te hebben afgezegd, heeft Castillo de stad Oviedo uitgekozen om zijn lezers weer te ontmoeten en een zeer pijnlijk hoofdstuk in zijn leven af te sluiten.
Een dubbel duel dat alles verandert.
In slechts enkele weken tijd verloor Javier Castillo zowel zijn vader als zijn moeder, een reeks gebeurtenissen die hij zelf omschrijft als “Een nachtmerrie” en een ervaring waar niemand op voorbereid is.De schrijver legde uit dat, hoewel hij er al lang van uitging dat de gezondheid van zijn moeder fragiel was, de realiteit van haar dood veel verwoestender is geweest dan hij zich had kunnen voorstellen.
De dood van zijn vader kwam bijzonder plotseling. Castillo was in BilbaoMidden in een signeertournee kreeg hij een telefoontje van zijn broer met het nieuws. Hij was van plan de tournee in Oviedo af te sluiten, maar door de familietragedie was het onvermijdelijk dat het geplande evenement werd afgelast.
Kort daarna, toen de familie de eerste klap nog niet had verwerkt, volgde de tweede. Zijn moeder overleed eind januari.Enkele dagen voor de nieuwe datum die hij had vastgesteld om zijn Asturische fans te ontmoeten, dwong deze tweede tegenslag hem de signeersessie opnieuw af te zeggen, wat het gevoel van de auteur versterkte dat hij een pijnlijke en moeilijke reeks pech doormaakte.
Castillo spreekt van een diepgaande een gevoel van onrechtvaardigheid en van wees zijn Het is een onderdeel van zijn dagelijks leven geworden. Zolang zijn ouders leven, voelt hij zich nog steeds onderdeel van een gezin dat hem steunt; wanneer ze bijna tegelijkertijd overlijden, is de leegte veel groter en moeilijker te verwerken.
In deze context probeert de schrijver zich te concentreren op het heden en op zijn eigen familie. Hij is de vader van drie kinderen. Hij herinnert zich vaak dat grootouders in zijn ogen "eeuwig" zouden moeten zijn, die de kleintjes begeleiden en van hun gezelschap genieten. De realiteit heeft hem echter gedwongen de afwezigheid onder ogen te zien die doorsijpelt in alledaagse gebaren, van de telefoontjes die niet meer komen tot de kleine dagelijkse berispingen die hij zo mist.
"Het gefluister van vuur": een roman getekend door verlies.
De persoonlijke situatie van Javier Castillo is onlosmakelijk verbonden geraakt met zijn nieuwste boek. "Het gefluister van vuur"De roman, die hij al aan zijn moeder had opgedragen voordat ze overleed, heeft voor de auteur uit Malaga nu een veel intiemere en pijnlijkere betekenis gekregen.
Castillo legt zelf uit dat de kern van het werk precies dat is: Het leven kan in een oogwenk volledig veranderen.Van alles hebben naar niets hebben in een kwestie van seconden. Deze overweging, die aanvankelijk deel uitmaakte van het literaire uitgangspunt, is plotseling een reële ervaring geworden die zijn eigen leven doordringt.
De moeder van de schrijfster las de roman voordat ze stierf, en volgens haar zoon, Hij heeft erg genoten van het verhaal.Voor hem is die herinnering bijzonder waardevol geworden, omdat ze samenvalt met wat hij beschrijft als "de beste versie" van zijn moeder, na jaren waarin ziekte en gezondheidsproblemen het dagelijks leven van het gezin hadden getekend.
Die periode van relatieve rust "duurde niet lang", klaagt hij. Toch is het voor de auteur een troostende gedachte dat zijn moeder het boek met zijn opdracht heeft kunnen zien, lezen en waarderen. Het werk is een zeer directe verbinding met haar geworden.een gemeenschappelijk terrein waar fictie en persoonlijke herinneringen zich vermengen.
Dit proces heeft ook de manier veranderd waarop Castillo naar zijn lezers kijkt. Jarenlang hebben veel mensen hem tijdens signeersessies aangesproken om hem te vertellen hoe Zijn romans hadden hen geholpen om moeilijke tijden te doorstaan.duels en levensgevaarlijke gevechten en het vinden van titels in een gids voor boekhandels en bibliothekenHij luisterde met empathie naar die getuigenissen, maar nu herkent hij zichzelf erin: hij begrijpt beter die behoefte om je aan een verhaal vast te klampen wanneer al het andere instort.
Oviedo, een keerpunt in hun tournee.
Met al deze emotionele bagage heeft de auteur besloten dat de tijd is gekomen om de afspraak in Asturië na te komen die nog openstond. Aanstaande donderdag hervat hij zijn reeks presentaties in Oviedo.een stad die symbolisch gezien de plek is geworden om een bijzonder moeilijk hoofdstuk af te sluiten.
Javier Castillo houdt vol dat Hij moet naar Oviedo reizen om weer in contact te komen met zijn lezers.Niet alleen als onderdeel van zijn werk, maar ook als een noodzakelijke stap in zijn eigen rouwproces. Hoewel de uitgeverij hem vertelde dat ze het evenement zo vaak als nodig konden uitstellen, maakte de schrijver duidelijk dat terugkeren naar die stad en de afspraak nakomen erg belangrijk voor hem was.
Het is hun bedoeling dat deze ondertekening niet slechts een promotionele actie is, maar een soort gezamenlijke vieringOndanks het verdriet wil hij van de bijeenkomst een kleine viering maken met de lezers die hem destijds niet konden ontmoeten en die, zo erkent hij, veel begrip en genegenheid hebben getoond tijdens deze zeer moeilijke maanden.
De ondertekening in Oviedo zal tevens dienen als een soort afsluiting van de tournee. "Het gefluister van vuur", gekenmerkt door onvermijdelijke onderbrekingen. Gedurende zijn carrière heeft Castillo zelden openbare evenementen hoeven af te zeggen: tot nu toe had hij slechts één signeersessie moeten annuleren vanwege een maag-darmontsteking, wat aangeeft hoe uitzonderlijk de situatie is die hij nu heeft meegemaakt, namelijk het tweemaal afzeggen van hetzelfde evenement in Asturië.
Het afronden van deze presentatieronde heeft voor hem een bijzondere symbolische waarde. Het is een manier om een einde te maken aan een periode van opeenvolgende nederlagen. En tegelijkertijd wil ik diegenen bedanken die zijn verhalen al jaren volgen en hebben uitgekeken naar zijn terugkeer in de literaire wereld.
Schrijven als toevluchtsoord en een focus op Asturië
Temidden van deze complexe context blijft Javier Castillo zijn voornaamste toevlucht vinden in het schrijven. Voor hem is schrijven een belangrijk instrument. Verhalen vertellen is altijd een manier geweest om emoties en herinneringen te ordenen.Maar nu is die louterende functie nog duidelijker geworden. Wat ooit een creatieve oefening was, is onlosmakelijk verbonden met de behoefte om pijn en nostalgie te verwerken.
De auteur heeft toegegeven dat, net zoals zijn lezers troost vinden in zijn boeken, Hij begint zijn teksten zelf met andere ogen te bekijken.Wat hij op een ander moment in zijn leven schreef, zonder te kunnen voorzien wat er zou komen, heeft in het licht van recente gebeurtenissen een nieuwe betekenis gekregen. Op de een of andere manier voelt hij dat zijn eigen woorden naar hem terugkeren met betekenissen die hij niet had voorzien.
Naast zijn literaire werk koestert Castillo al lange tijd een project dat volgens hem nu bijna voltooid is: een huis kopen in AsturiëHij zegt dat hij elk jaar op zoek gaat naar mogelijkheden voor een woning op het platteland in de omgeving, gecharmeerd door het landschap, de rust en de sfeer die hij er aantreft.
Het idee is om een serene plek te creëren, ver weg van de drukte. waar ik kan schrijven terwijl ik vanuit het raam geniet van de rustige omgeving.Voor een auteur die commercieel succes combineert met een zeer intens persoonlijk leven, biedt dat huis in Asturië zich aan als een mogelijke toevluchtsoord, een plek om even op adem te komen na een emotioneel bijzonder zware periode.
De band tussen Javier Castillo en Asturias beperkt zich niet tot signeersessies of promotietours. In zijn eigen woorden voelt hij zich oprecht verbonden met de stad. “verliefd op de omgeving” en waardeert het idee om zich daar, in ieder geval voor een aantal seizoenen, te vestigen om een rustiger tempo te vinden dat haar in staat stelt te blijven werken en tegelijkertijd haar persoonlijke en gezinsleven in balans te houden.
Naarmate ze geleidelijk haar normale routine weer oppakt en het idee van dat toekomstige huis in het noorden steeds meer vorm krijgt, Het personage van Javier Castillo komt menselijker en benaderbaarder over. Voor degenen die het lezen: een succesvolle schrijver die, net als veel van zijn personages, een fase van pijn en transformatie doormaakt, steunt op het schrijven en de genegenheid van zijn lezers en met voorzichtigheid naar de toekomst kijkt, terwijl hij probeert zijn leven weer op te bouwen te midden van de afwezigheid van zijn ouders.
